ВАКЦИНИ

Една вистина која послужила како темел за куп лаги, позната како вакцинација, е фактот дека цицачите кои заздравуваат од некоја инфекција стекнуваат природна отпорност кон истата.

Врз основа на таа вистина се родило едно верување дека ако еден надворешен антиген се вбризга во некоја индивидуа, се стекнува природна отпорност на повторна инфекција.

Според истражувањето на Светската Здравствена Организација, објавено од НЗО во 1969 година, утврдено е дека луѓето кои се вакцинирале против мали сипаници биле изложени 14 пати повеќе да ја добијат болеста од оние кои не се вакцинирале. Истражувањето од 1985 кое се спровело под капата на американската влада, вели дека 80% случаи од мали сипаници се јавиле кај луѓе кои биле вакцинирани.

Пренесување на мали сипаници јасно е документирано помеѓу вакцинираните луѓе. При некои големи епидемии, 95% од случаите биле вакцинирани.(Federal Drug Administration) – 1992

Graham Vilson е добро упатен во вакцините, тој бил директор на Британската лабораториска служба за јавно здравје: Ризиците кои ги пратат вакцините и серумите не се добро сфатени како што треба. Навистина, нашето знаење за нив е премногу мало и нецелосно.

Сите доктори кои се запознаени со оваа тема признаваат дека вакцините се отровни а последиците непредвидливи. Ниеден доктор, лабораториски техничар или научник, не може да одреди каква реакција на вакцината ќе има секоја индивидуа. Тоа е како – руски рулет – дали ќе предизвика моментална смрт или парализа, рак, срцеви проблеми или туберкулоза неколку години подоцна, бубрежни болести или некоја друга хронична болест во блиска иднина.

Секоја вакцина е отров, а тоа значи дека предизвикува смрт и болести.

Се посочува на лиценцираната вакцина против птичјиот грип како виновна за смрт на 21 бездомник во Полска – 2008 год.

Кога се става вакцината таа го внесува вирусот директно во крвта, со тоа се заобиколени почетните одбранбени линии на телото. Живите вируси кои се внесени, се способни да во телото живеат повеќе години во латентен облик. По неколку години или децении, почнуваат да се размножуваат и предизвикуваат промени во телесните ткива и органи.

Добитникот на Нобелова Награда др. John Enders од Харвард, изразил загриженост дека девојчињата кои денес се вакцинираат имаат поголеми шанси да ја добијат болеста кога ќе пораснат и почнат да имаат деца отколку природно да ја добиле болеста во детството. Наодите покажуваат дека вакцинирањето може да даде само делумна отпорност која не трае долго нити овозможува траен имунитет како природната инфекција.

Некои фармацевтски компании подржани од моќни индивидуи, заедно со поткупени научници и познати здравствени организации ги форсираат вакцините. Тешко е да се застане против оваа профитерска машинерија, или да се јави некој доктор кој не се плаши да го каже своето мислење и го предупреди народот за вакцините. Таков е др.James A.Shannon од Националниот Институт за Здравје кој вели: ЕДИНСТВЕНА СИГУРНА ВАКЦИНА Е ОНАА КОЈА НИКОГАШ НЕМА ДА СЕ УПОТРЕБИ.